Home » FAMOUS » Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΙΔΗΣ μιλάει αποκλειστικά στο RESTART

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΝΙΚΟΠΟΛΙΔΗΣ μιλάει αποκλειστικά στο RESTART

Ο Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Ο Αντώνης Νικοπολίδης γεννημένος στις 14 Ιανουαρίου 1971 και μεγαλωμένος στη Βίγλα, ένα παραθαλάσσιο χωρίο της Άρτας, πραγματοποίησε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην ΑΕ Βίγλας, με την οποία αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της τοπικής ΕΠΣ Άρτας. Ξεκίνησε ως επιθετικός, όμως λόγω έκτακτης ανάγκης (ο ίδιος έχει αναφέρει πως άλλαξε θέση με τον συνονόματο ξάδερφό του την ημέρα εκείνη που παντρευόταν) αγωνίστηκε μια φορά ως τερματοφύλακας, θέση στην οποία τελικά καθιερώθηκε. Αγωνίστηκε τόσο με τα χρώματα του Παναθηναϊκού, όσο και του Ολυμπιακού, ενώ υπήρξε αρχηγός και στους δύο συλλόγους, κατακτώντας αρκετούς τίτλους και με τις δύο ομάδες. Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του ήταν η κατάκτηση του Euro 2004 με την Εθνική Ελλάδας. 

RESTART: Από το 2011 που σταμάτησες την καριέρα σου εώς και σήμερα έχουν περάσει πέντε χρόνια. Πώς είναι η ζωή σου χωρίς το ποδόσφαιρο, τουλάχιστον εκτός αγωνιστικού χώρου;

Α.Ν: Έπειτα από ένα διάστημα αποχής, ενός χρόνου περίπου, προκειμένου να ξεκουραστώ, ξεκίνησα την καριέρα μου ως βοηθός προπονητή του Ολυμπιακού. Τώρα βρίσκομαι και πάλι εντός του χώρου, από ένα άλλο πόστο φυσικά, ως προπονητής της Εθνικής Ελπίδων.

RESTART:Έζησες την απόλυτη δόξα και αναγνώριση που λίγοι τερματοφύλακες έχουν την τύχη να ζησουν. Νιώθεις γεμάτος; Υπάρχουν ίσως επιλογές, που πιστεύεις ότι θα σου έδιναν περισσότερα;

Α.Ν: Γενικά έζησα σε μια πολύ καλή εποχή. Ξεκίνησα την καριέρα μου το 1986 στην Άρτα και ήμουν ενεργός ποδοσφαιριστής μέχρι το 2011. Αισθάνομαι τυχερός που αγωνίστηκα σε τόσο καλά επαγγελματικά χρόνια, βιώνοντας τη μεγαλύτερη επιτυχία που θα μπορούσα να ζήσω στο ελληνικό ποδόσφαιρο και εννοώ την κατάκτηση του EURO,το 2004. Επίσης έπαιξα σε δυο κορυφαίες ελληνικές ομάδες και σταμάτησα αρκετά μεγάλος, 40 χρονών. Πιστεύω πως ναι, νιώθω αρκετά γεμάτος, γιατί ό,τι ήθελα να πετύχω στο ποδόσφαιρο, το πέτυχα.

RESTART: Γυρνάμε πίσω στο 2004, εκεί που το χαρακτηριστικότερο πλάνο σου στην ελληνική τηλεόραση είναι η στιγμή που ο διαιτητής σφυρίζει την λήξη του τελικού και εσύ ξαπλώνεις στο χορτάρι και πιάνεις το κεφάλι σου, μη μπορώντας να πιστέψεις αυτό που συνέβη. Πάντα ήθελα να ρωτήσω, ποιες λέξεις κυκλοφορούσαν εκείνη την στιγμή στο μυαλό σου;

Α.Ν: Πιστεύω πως αυτά που είχα στο μυαλό μου θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν τις σκέψεις όλων των Ελλήνων: «Πώς είναι δυνατόν;», «Είναι κάτι το απίστευτο!», Κάποια στιγμή, πέρα από τη χαρά μας, γυρίσαμε όλοι μας και είπαμε «Πώς έγινε αυτό το πράγμα;»

RESTART: Πόσο διαχειρίσιμη είναι μία τέτοια επιτυχία για έναν ποδοσφαιριστή;

Α.Ν: Νομίζω πως το βασικότερο ρόλο παίζει ο χαρακτήρας του καθενός. Όταν είσαι οικογενειάρχης και έμπειρος επαγγελματίας, μπορείς να διαχειριστείς καλύτερα την επιτυχία από κάποια παιδιά, τα οποία είναι νέα σε ηλικία και ξαφνικά βρέθηκαν στο επίκεντρο, όχι μόνο της Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης. Εκεί νομίζω κάπου “χάθηκε η μπάλα” για πολλούς, όχι άδικα νομίζω, συμβαίνει… Ακόμα και εμείς που είχαμε περισσότερες εμπειρίες, πήγαμε «να την πατήσουμε». Το βασικό, κυρίως για τα νέα παιδιά, είναι να μάθουν να διαχειρίζονται την επιτυχία, ένα πράγμα το οποίο γενικά εμείς οι Έλληνες δεν μπορούμε να διαχειριστούμε εύκολα

Νιώθω αρκετά γεμάτος γιατί ότι ήθελα να πετύχω στο ποδόσφαιρο, το πέτυχα

RESTART: Αλήθεια, υπήρχε έστω και ένας, ακόμα και για πλάκα, που να είχε ξεστομίσει «Θα το πάρουμε τελικά»;

Α.Ν: Όχι κανένας δεν το είπε. Πριν τον ημιτελικό, το μόνο που υπήρχε σαν ιδέα ήταν ότι ίσως μπορεί να γίνει και αυτό.

RESTART: Κοπιάσατε και με την αξία σας φτάσατε μέχρι εκεί που δεν μπόρεσε να φτάσει κανείς και δώσατε ώθηση στην Εθνική ομάδα. Γιατί το Ελληνικό ποδόσφαιρο είναι εκεί που είναι σήμερα και τι φταίει και η Εθνική γύρισε τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια πίσω τον τελευταίο καιρό;

Α.Ν: Γενικά το ποδόσφαιρό μας και εμείς οι ίδιοι δεν ήμασταν έτοιμοι να δεχτούμε όλο αυτό το γεγονός, γιατί μας ξεπερνούσε όλους. Ήταν πάρα πολύ δύσκολο να διαχειριστούμε γενικά σαν ελληνικό ποδόσφαιρο μια τόσο μεγάλη επιτυχία. Θα έλεγα βέβαια ότι πέρα από τα αρνητικά υπήρχαν και πάρα πολλά θετικά. Μέσα σε μια δεκαετία φτάσαμε να έχουμε 3 ομάδες στην Ευρώπη, άσχετα άν δεν πέρασε η μία. Η Εθνική ομάδα ήταν σχεδόν σε όλα τα μεγάλα τουρνουά, Ευρωπαϊκό, Παγκόσμιο, ξανά Ευρωπαϊκό, ξανά Παγκόσμιο, δηλαδή υπήρχαν και πολλά θετικά σε αυτό, μην βλέπουμε μόνο τα αρνητικά. Το τελευταίο διάστημα είναι φυσικό να υπάρχει μια γενικότερη πτώση μιας και η οικονομική κρίση που έχει αυτή την στιγμή η Ελλάδα εδώ και μια πενταετία, δεν αφήνει πολλά περιθώρια στις ομάδες να επενδύσουν και να φέρουν ποδοσφαιριστές αξίας που είχανε έρθει τα προηγούμενα χρόνια. Είναι πολύ δύσκολο να φέρεις ποδοσφαιριστές τέτοιου επιπέδου. Οι συνθήκες δεν είναι ευνοϊκές ως προς την επένδυση χρημάτων και γι’αυτό το λόγο θα πρέπει να σταματήσουν να χρεώνονται ομάδες. Όσον αφορά την Εθνική ομάδα, είναι λογικό μετά από μια δεκαετή παρουσία σε όλα τα τουρνουά, είναι φυσικό να έρθει μια κάμψη. Νομίζω ότι είναι στο χέρι μας όλοι μαζί να ξανά δημιουργήσουμε μία Εθνική ομάδα ιδιαίτερα αγωνιστική, ώστε να την δούμε στο Παγκόσμιο στην Ρωσία.

antonis_nikopolidis

RESTART: Η επόμενη μου ερώτηση ουσιαστικά καλύφθηκε από την απάντηση σου παραπάνω, αν υπάρχει ελπίδα, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα, να φτιάξουμε το ποδόσφαιρο σε αξιοπρεπή επίπεδα. Κατα την γνώμη σου πιστεύεις ότι η σημερινή Εθνική ομάδα άξιζε να υπάρχει στο EURO της Γαλλίας;

Α.Ν: Με την παρουσία που είχε στα προκριματικά νομίζω πως όχι. Αν δούμε το επίπεδο των παιχτών που διαθέτει αυτή την στιγμή η Εθνική ομάδα, νομίζω πως θα μπορούσε να κάνει μια αξιοπρεπή πορεία στο EURO αλλά δεδομένης της γενικής εικόνας που είχε σε όλα τα προκριματικά νομίζω πως όχι, δεν άξιζε να φτάσει ως εκεί.

RESTART: Τι εντυπώσεις σου άφησε η διοργάνωση του φετινού EURO;

Α.Ν: Ήταν λίγα τα παιχνίδια που πραγματικά συγκίνησαν το κοινό. Δεν ήταν από τα EURO που είδαμε κάτι καινούριο. Αυτό που μου έμεινε εμένα χαρακτηριστικά ήταν ότι το πνεύμα και η επιτυχία της Εθνικής ομάδας του 2004 ώθησε πάρα πολλές «μικρές» ομάδες να πιστέψουν ότι μπορούν να κάνουν το θαύμα.

RESTART: Νικήτρια η Πορτογαλία. Τελικά οι ηττημένοι του τότε, παίζοντας ένα παρόμοιο στυλ ποδοσφαίρου με εμάς, ίσως έδωσαν περισσότερη αναγνώριση στην Εθνική του 2004;

Α.Ν: Εγώ δεν θεωρώ ότι η Εθνική Πορτογαλίας μπορεί να συγκαταλεχθεί στις μικρές εθνικές ομάδες. Μιλάω για ομάδες όπως η Ουγγαρία, η Ουαλία, ομάδες οι οποίες ωθούμενες από το πνεύμα και από την επιτυχία της Εθνικής μας ομάδας πιστέψανε, όπως και η Ιρλανδία, ότι μπορούν να κάνουν το θαύμα. Το πνεύμα της Εθνικής ομάδας που υπήρχε τότε επανήλθε με αυτή την ιδέα, θα έλεγα.

RESTART: Φερνάντο Σάντος.

Α.Ν: Ο Φερνάντο Σάντος είναι ένας προπονητής που τον γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά. Ξέρουμε τι μπορεί να αποφέρει και τι να περιμένουμε από αυτόν. Αυτό το οποίο όλοι ξέραμε εδώ στην Ελλάδα το έκανε και στην Πορτογαλία. Μεγάλωσε μια σωστά αμυντική ομάδα, έχοντας μπροστά ένα ηγέτη, έναν super star όπως ο Ρονάλντο, ζητώντας το γκόλ αυτό που θα του δώσει την πρόκριση. Φάνηκε τυχερός σε αρκετά παιχνίδια. Πάντα όμως πίστευα ότι η τύχη πάει με τους άξιους. Νομίζω όμως ότι δίκαια πήρε το EURO.

RESTART: Ένα μικρό σχόλιο για τον Κριστιάνο Ρονάλντο που ήταν πρωταγωνιστής σε αυτή την προσπάθεια.

Α.Ν: Εκτός από κάποιες στιγμές, ας πούμε το θεαματικό γκολ με την Ουγγαρία, δεν ήταν μια εμφάνιση, την οποία θα μπορούσες να την χαρακτηρίσεις την καλύτερη δυνατή. Στάθηκε άτυχος ο Ρονάλντο στον τελικό, αλλά σίγουρα ήταν ο ηγέτης αυτής της ομάδας, από όποια πλευρά και αν το δεις.

RESTART: Πως κρίνεις την εως τώρα παρουσία του σημερινού προπονητή της Εθνικής, Μίχαελ Σκίμπε;

Α.Ν: Ο Σκίμπε νομίζω θα πρέπει να κριθεί από την παρουσία του στα προκριματικά. Όλο αυτό το διάστημα ήταν μια προσπάθεια αναγνώρισης των παιχτών που υπάρχουν γενικότερα και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό. Νομίζω ότι έχει κατασταλάξει σε μια εικοσιπεντάδα-τριαντάδα παιχτών , πάνω στους οποίους θα στηριχτεί, για να μπορέσει να προκριθεί. Πιστεύω πως στα προκριματικά θα κριθούν όλα.

RESTART: Τελικά ο Ρανιέρι γιατί δεν πέτυχε στην Εθνική; Ποια είναι η γνώμη σου;

Α.Ν: Είναι μια πάρα πολύ μεγάλη κουβέντα, δεν μπορώ να γνωρίζω γιατί δεν ήμουνα μέσα. Συμβαίνουν πολλά μέσα σε μια ομάδα και δεν τα γνωρίζω πάρα πολύ καλά, οπότε θα ήταν άδικο να εκφέρω γνώμη. Ο Ρανιέρι ήταν μια καλή επιλογή. Ένας αναγνωρισμένος προπονητής. Αλλά στο ποδόσφαιρό, πολλές φορές η χημεία παίζει ρόλο. Μπορεί να μην ταιριάζουνε, οπότε πολλά μπορεί να συμβούν.

RESTART: Σε έχουμε δει ως βοηθό προπονητή και τώρα φυσικά ως προπονητή της Εθνικής Ελπίδων. Ποιοι είναι οι στόχοι σου για μετά; Τι βλέπεις για το μέλλον, προπονητικά τουλάχιστον;

Α.Ν: Στο ποδόσφαιρο δεν μπορείς να κάνεις πολύ μεγάλα σχέδια για το τι θα συμβεί. Νομίζω οτι αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι το πώς θα εξελιχθώ μέσα από όλη αυτή την διαδικασία ως προπονητής της Εθνικής Ελπίδων. Νομίζω ότι η πορεία μου μέσα στα χρόνια, τα οποία θα έρθουν, θα με κρίνει σαν προπονητή. Είμαι άνθρωπος που πιστεύω ότι πρέπει να χτίζεις κάτι σιγά σιγά για να το απολαύσεις στο τέλος και όχι από τους ανθρώπους που επιθυμούν μια γρήγορη επιτυχία που μπορεί να σε οδηγήσει κάπου, γιατί στην ουσία δεν θα σε οδηγήσει πουθενά.

RESTART: Ένα σχόλιο για τον Βίκτορ Σάντσεθ, τον οποίο μάλιστα είχες αντικαταστήσει το 2014.

Α.Ν: Βρισκόμουν ως βοηθός. Ο Βίκτορ Σάντσεθ ήταν βοηθός του Μίτσελ και αποφάσισε να ξεκινήσει. Δεν ξέρω τι συνέβη μεταξύ τους και αποχώρησε απο τον Ολυμπιακό. Συνέχισε μια πορεία σε ένα ξεχωριστό πρωτάθλημα και σε μια ομάδα την οποία φυσικά γνώριζε, την Λα Κορούνια. Πήγε αρκετά καλά. Νομίζω είναι στην αρχή της προπονητικής του καριέρας και βρίσκεται σε μια ομάδα γνώριμη, σε ένα γνώριμο περιβάλλον και αυτό θα τον βοηθήσει.

RESTART: Πως βλέπεις το φετινό πρωτάθλημα; Πιστεύεις θα είναι πιο ανταγωνιστικο;

Α.Ν: Εύχομαι να είναι. Υπάρχουν φυσικά οι ομάδες και τα φαβορί, όπως ο Ολυμπιακός μιας και τα τελευταία χρόνια είναι πρωταθλητής και ξεκινάει από την θέση του οδηγού. Αλλά φυσικά υπάρχουν ομάδες όπως ο ΠΑΟΚ, που προσπαθεί να ανταγωνιστεί τον Ολυμπιακό, η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός που, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, είναι πάντα μια υπολογίσιμη δύναμη. Είναι οι ομάδες που πάντα ανάλογα με το πώς θα ενισχυθούν και το πώς θα είναι σε όλο το πρωτάθλημα, θα προσπαθήσουν να ανταγωνιστούν τον πρωταθλητή.

RESTART: Βλέπουμε τον Ολυμπιακό να μην κάνει εντυπωσιακές κινήσεις, τουλάχιστον εως τώρα.

Α.Ν: Αυτό δεν θα το κρίνουμε, γιατί δεν έχουν τελειώσει ακόμη οι μεταγραφές. Δεν μπορούμε να κρίνουμε κανέναν τι έχει κάνει μέχρι τις 30 Αυγούστου ή μέχρι τις 14 Σεπτεμβρίου.

RESTART: Έχεις καταλήξει στο ποιος ήταν ο πιο πετυχημένος προπονητής για τον Ολυμπιακό τουλάχιστον από όσους έχει δεί από κοντά.

Α.Ν: Αυτή είναι μια άδικη κουβέντα για πάρα πολλούς προπονητές. Άλλοι προσφέρανε πολλά, κάποιοι άλλοι λιγότερα, άλλοι ήταν καλύτεροι από κάποιον άλλον. Δεν μπορούμε όμως να τους κατηγοριοποιήσουμε. Ο καθένας έκανε την πορεία του και ο καθένας μπορεί να κρίνει το έργο του και το καλύτερο για αυτόν.

Για να φτάσεις ψηλά και να μείνεις ψηλά πρέπει να δουλεύεις σκληρά

RESTART: Ένα σχόλιο για τον Ρομπέρτο που έφυγε και ήταν ένας πολύ καλός τερματοφύλακας και φυσικά ένα σχόλιο για τους τρεις που φέτος θα υπερασπιστούν την εστία του Ολυμπιακού.

Α.Ν: Φυσικά μιλάμε για έναν από τους καλύτερους τερματοφύλακες που έχουν έρθει στην Ελλάδα.
Ο Ρομπέρτο βοήθησε και βοηθήθηκε πάρα πολύ από τον Ολυμπιακό. Όλοι φυσικά του ευχόμαστε την ίδια πορεία στην καινούρια του ομάδα της Ισπανίας. Αν συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο θα μπορέσει να πάρει την ευκαιρία. Σίγουρα για μένα είναι απώλεια για τον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός είχε βρει μια σιγουριά κάτω από τα δοκάρια. Πλέον μπαίνουμε σε μια διαδιακασία καινούρια, έχουμε τον Στέφανο, ο οποίος μακάρι να είναι ο επόμενος τερματοφύλακας του Ολυμπιακού, όχι μόνο επειδή είναι Έλληνας και ανήκει στην Εθνική ομάδα αλλά και επειδή θα είναι πάρα πολύ καλό για την ομάδα να έχει δυο τρεις έμπειρους τερματοφύλακες. Όσον αφορά τώρα το παιδί που ήρθε από την Ιταλία, τον Λεάλι, δεν τον γνωρίζω σαν τερματοφύλακα. Θα δωθεί φυσικά ευκαιρία σε όλους και νομίζω ότι είναι στο χέρι τους να πάρουν την ευκαιρία αυτή, ώστε να επιλεχθεί από τον προπονητή ο καλύτερος.

RESTART: Θέλω να μου ονοματίσεις, αν θέλεις, τους καλύτερους αμυντικούς και επιθετικούς που έχεις αντιμετωπίσει.

Α.Ν: Δεν μπορώ να κατηγοριοποιήσω κάνεναν! Τα τελευταία δέκα χρόνια αντιμετώπισα όλους τους κορυφαίους επιθετικούς. Μεταξύ άλλων, ο Ζιντάν είναι ένας από τους μεγαλύτερους μεσοεπιθετικούς που υπήρχε στον κόσμο.

RESTART: Φαντάζομαι πως σου παρουσιάστηκαν ευκαιρίες να παίξεις στο εξωτερικό. Θα ήθελες να παίξεις;

Α.Ν: Ναι, είχα ορισμένες ευκαιρίες. Θα ήθελα να παίξω. Θα ήθελα να δοκιμάσω την τύχη μου στο εξωτερικό. Τελικά όμως δεν ήταν γραφτό να γίνει, αλλά και πάλι είμαι χαρούμενος που έπαιξα στις δυο μεγαλύτερες ομάδες της Ελλάδας.

antio-nikopolidi-1

RESTART: Έχεις παίξει σε αμέτρητα Ευρωπαϊκά γήπεδα και όχι μόνο. Ποιο ήταν αυτό που έμπαινες μέσα και παρόλη την εμπειρία σου, σου προκαλούσε ανατριχίλα;

Α.Ν: Νομίζω το Ολντ Τράφορντ και το Άνφιλντ. Νομίζω ήταν τα δυο γήπεδα στα οποία για έναν περιέργο λόγο αισθανόσουν μια ανησυχία, ένα δέος.

RESTART: Ποιά στιγμή θα ήθελες να μην είχε συμβεί ποτέ στην καριέρα σου;

Α.Ν: Όλες οι στιγμές είτε θετικές, είτε αρνητικές παίζουν σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση του χαρακτήρα σου, άρα νομίζω και μόνο ευτυχισμένες στιγμές να έχεις πως και πάλι δεν θα είσαι χαρούμενος. Πολλές φορές η αποτυχία ή μια άσχημη εμφάνιση μπορούν να σου δώσουν μια ώθηση για κάτι καλύτερο.

RESTART: Εκτός της κατάκτησης του EURO, ποια θα θεωρούσες την επόμενη καλύτερη στιγμή;

Α.Ν: Το πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό το 2004-2005

RESTART: Παρόλο που μετακινήθηκες από τον Παναθηναϊκό στον Ολυμπιακό, δεν έδωσες ποτέ δικαίωμα για κάτι, λόγω του χαρακτήρα σου. Πως αντιμετωπίζεις αυτή την αναγνώριση σήμερα, που όσο να ‘ναι τα πνεύματα από εκείνη την εποχή έχουν ηρεμήσει και φαντάζομαι οτι σε συναντούν οπαδοί όλων των ομάδων στον δρόμο;

Α.Ν: Από τη στιγμή που έφυγα από τον Παναθηναϊκό, παρά τις επιθέσεις που δέχθηκα, ποτέ δεν έχω μιλήσει και ποτέ δεν έχω κριτικάρει τον Παναθηναϊκό, πέρα από την επαγγελματική σχέση που με ρωτούσαν ποια ήταν και το λόγο που έφυγα. Σεβόμουν και τον Παναθηναϊκό ως ομάδα και τα χρόνια,τα οποία έπαιξα εκεί. Και επαναλαμβάνω παρά τις επιθέσεις-μεγάλες επιθέσεις-πολλών ανθρώπων.

RESTART: Βλέπεις διαφορές στο πώς έβλεπε η γενιά σου το ποδόσφαιρο και πώς το βλέπει η σημερινή γενιά, μιας και είσαι προπονητής της εθνικής Ελπίδων;

Α.Ν: Η αλήθεια είναι πως οι γενιές έχουν αλλάξει πολύ. Μεγάλη ευθύνη όλων μας, σε αυτή τη φάση που περνά το ποδόσφαιρο, είναι να καθοδηγήσουμε σωστά τα νέα παιδιά και να τους διδάξουμε το σωστό δρόμο για την επιτυχία και πώς μπορούν να τη διαχειριστούν. Όλοι πιστεύουν ότι μπορούν να κατακτήσουν εύκολα οποιονδήποτε στόχο, όσο ταλέντο και αν έχουν, αλλά εκεί είναι το μεγαλύτερο λάθος τους. Ακούν από πολλούς πολλά ωραία λόγια, πολλά μεγάλα λόγια που στο τέλος είναι όλα κούφια. Αυτό νομίζω πως πρέπει να ξέρουν όλοι: για να φτάσεις ψηλά και να μείνεις ψηλά πρέπει να δουλεύεις σκληρά.

RESTART: Απολαμβάνεις φαντάζομαι πιο πολύ την οικογένειά σου σήμερα μετά από τόσα χρόνια καριέρας..Αυτήν την στιγμή σε πετυχαίνουμε σε διακοπές σου στην Κρήτη…

Α.Ν: Εννοείται… Περνάω περισσότερο χρόνο με τα παιδιά μου και την οικογένειά μου. Πηγαίνουμε συχνά στην παραλία, όπου τα παιδιά παίζουν και εμείς χαλαρώνουμε,όπως συνηθίζεται στις διακοπές.

RESTART: Τα παιδιά σου, τα αγόρια τουλάχιστον, από όσο ξέρω, προπονούνται εντατικά. Πιστεύεις πως θα ακολουθήσουν μια μεγάλη καριέρα;

Α.Ν: Το αν θα είναι μεγάλη ή σύντομη καριέρα εξαρτάται κύρίως από τους ίδιους και φυσικά από διάφορους άλλους παράγοντες, όπως την τύχη. Εφόσον αποφάσισε, μιλώντας για το μεγάλο μου γιο, να δοκιμάσει τις δυνάμεις του σε αυτό που κάνει, εμείς θα τον στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις, για να μπορέσει να αποδείξει τι αξίζει. Τώρα το τι θα γίνει και τι θα πετύχει, εξαρτάται από τον ίδιο.

RESTART: Το 2012 κυκλοφόρησε το βιβλίο σου ή καλύτερα η αυτοβιογραφία σου με τίτλο «Ο αγώνας της ζωής μου» που μέσα σε λίγες μέρες έγινε best seller.Είσαι ευχαριστημένος από την απήχηση που είχε στον κόσμο;

Α.ΝΤο βιβλίο αυτό έχει κυκλοφορήσει από δύο εκδόσεις και οι πωλήσεις του πάνε πάρα πολύ καλά. Είναι μια αυτοβιογραφία στην οποία περιγράφω το ξεκίνημά μου από τη γενέτειρά μου, την Άρτα, την πορεία μου στο χώρο του ποδοσφαίρου μέσα από γεγονότα που διαδραματίστηκαν και συνέβαλαν σε αυτήν και πώς εγώ τα βίωσα. Γεγονότα που έχουν να κάνουν με τη διαχείρηση συναισθημάτων και το πώς ανταπεξήλθα στο πλαίσιο μιας πιεστικής κατάστασης ή στο πλαίσιο μιας επιτυχίας. Γεγονότα που για μένα έχουν σημαντική αξία. Παρά το λογοτεχνικό ύφος που του χρεώθηκε, είναι ένα προσιτό βιβλίο για κάθε αναγνώστη, που μέσα από τις σελίδες του θα μάθει για τη ζωή μου και με ενδιαφέρει μόνο η δική του άποψη.

RESTART: Ποιος ο ρόλος της γυναίκας σου στην ποδοσφαιρική σου καριέρα και γενικότερα στη ζωή σου;

Εκ των πραγμάτων η ζωή ενός επαγγελματία ποδοσφαιριστή απαιτεί πολλές ώρες απουσίας από το σπίτι και η γυναίκα μου το αντιλαμβάνεται αυτό. Κατέχει σημαντικό ρόλο, είναι στήριγμα δικό μου και όλης της οικογένειάς μας, κρατάει τις βάσεις του σπιτιού. Πιστεύω πως έτσι θα μπορούσα να τη χαρακτηρίσω.

RESTART: Τελικά στο ποδόσφαιρο, αυτό που μένει περισσότερο, είναι οι λύπες ή οι χαρές;

Α.Ν: Η αγωνία και οι στεναχώριες είναι πιο πολλές. Οι χαρές είναι λίγες, αλλά έχω ζήσει στιγμές τόσο έντονες που τελικά μένουν μόνο αυτές.

RESTART: Η επόμενη ερώτηση είναι υποθετική.Σου δίνουν την ευκαιρία να κάτσεις πάλι κάτω από την εστία και το αποτέλεσμα του αγώνα θα καθόριζε την μετέπειτα οικονομική κατάσταση του λαού μας.Θα καθόσουν κάτω από τα δοκάρια ή δε θα έπαιρνες τέτοια ευθύνη;

Α.Ν: (Γελάει…)Μακάρι να ήταν τόσο απλό. Μακάρι να μπορούσα να σώσω τη χώρα μου με έναν τέτοιο τρόπο.

RESTART: Εγώ πιστεύω απόλυτα πως δε θα δεχόσουν κανένα γκολ…

Α.Ν: Μακάρι να μου δινόταν μια τέτοια ευκαιρία.

RESTART: Εσύ σε τι θα έκανες RESTART;

Α.Ν: Έχω ήδη κάνει restart στη ζωή μου. Εδώ και 3-4 χρόνια βρίσκομαι στο επόμενο στάδιο της καριέρας μου κρατώντας πάντα τις ίδιες αξίες όσον αφορά τη σκληρή δουλειά, τη βελτίωση και την συνεχή εξέλιξη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Login